Klient niemieckiego sklepu odzieżowego może znać swój zwykły rozmiar, a mimo to wybrać niepasującą rzecz. Rozmiar 38 nie mówi jeszcze, jak szeroka jest konkretna sukienka, czy spodnie mają elastyczny pas i gdzie kończy się rękaw. Dobra tabela rozmiarów odpowiada na te pytania przy wybranym produkcie, zanim kupujący zacznie zamawiać kilka wariantów na próbę.
Najważniejsze jest rozróżnienie Körpermaße, czyli wymiarów ciała, oraz Produktmaße lub Maße des Kleidungsstücks, czyli wymiarów gotowego ubrania. Nie należy łączyć tych wartości w jednej tabeli bez jasnego wyjaśnienia.
Wymiary ciała i ubrania odpowiadają na inne pytania
Tabela wymiarów ciała pomaga przyporządkować klienta do rozmiaru producenta. Może uwzględniać obwód klatki piersiowej, talii i bioder. Tabela wymiarów ubrania pokazuje natomiast rzeczywisty krój produktu: szerokość pod pachami, długość całkowitą czy długość nogawki po wewnętrznym szwie.
Przykładowo szerokość koszuli mierzonej na płasko nie jest obwodem klatki piersiowej osoby, dla której ją uszyto. Nawet po pomnożeniu szerokości przez dwa zostaje kwestia luzu, fasonu i sposobu pomiaru. Przy modelu oversize różnica między ciałem a ubraniem może być zamierzona.
Nagłówek tabeli powinien więc mówić, co dokładnie mierzymy. Sam napis „Größentabelle” nie rozwiązuje problemu. Dodaj jednostkę, sposób ułożenia ubrania i informację, czy pomiar dotyczy produktu rozciągniętego, czy swobodnie leżącego.
Dobierz pomiary do rodzaju produktu
Jedna tabela dla całego asortymentu bywa wygodna dla sklepu, ale niewiele daje klientowi. Przy spodniach potrzebna jest inna informacja niż przy płaszczu. Zacznij od pomiarów, które rzeczywiście pomagają ocenić dopasowanie.
| Produkt | Przydatne pomiary | Co dodatkowo wyjaśnić |
|---|---|---|
| Spodnie | Pas, biodra, długość wewnętrzna nogawki | Wysokość stanu i elastyczność pasa |
| Koszula | Klatka piersiowa, długość, rękaw | Czy krój jest dopasowany, regularny czy luźny |
| Sukienka | Biust, talia, biodra, długość | Które miejsce jest najbardziej dopasowane |
| Płaszcz | Klatka piersiowa, ramiona, rękaw, długość | Czy fason przewiduje miejsce na warstwę pod spodem |
Nie wpisuj tolerancji pomiaru ani zakresu rozciągnięcia na podstawie przypuszczenia. Jeśli dostawca podaje tolerancję, zachowaj jej rzeczywisty zakres i metodę. Jeśli jej nie określił, sprawdź próbki zamiast dodawać zwyczajowe „±2 cm” do każdego produktu.
Przygotuj zrozumiałe nazwy po niemiecku
W zależności od tabeli przydadzą się określenia Brustumfang, Taillenumfang, Hüftumfang, Innenbeinlänge i Ärmellänge. Szerokość ubrania mierzona na płasko wymaga innego opisu niż obwód ciała. Krótka instrukcja „flach liegend gemessen” usuwa część tej niepewności.
Dopisz, gdzie zaczyna się pomiar. Długość rękawa od ramienia i długość liczona od szyi nie są wymienne. Przy spodniach odróżnij wewnętrzną długość nogawki od całkowitej długości bocznej.
Jeżeli używasz nazw EU, UK i US, korzystaj z przeliczeń zatwierdzonych dla danej marki. Nie twórz uniwersalnej zamiany wyłącznie na podstawie numeru. Dwie marki mogą inaczej oznaczać ubrania o podobnych wymiarach.
Umieść tabelę tam, gdzie klient wybiera wariant
Informacja o rozmiarze powinna być łatwo dostępna obok wyboru wariantu. Schowanie jej na końcu długiego opisu zmusza kupującego do szukania. Na telefonie przycisk otwierający tabelę musi być czytelny, a samo okno powinno dać się łatwo zamknąć.
Najlepiej użyć prawdziwej tabeli tekstowej. Obrazek z drobnymi literami jest trudny do powiększenia, może źle wyświetlać się na małym ekranie i utrudnia korzystanie z czytnika ekranu. Jeśli rysunek pokazuje sposób mierzenia, powinien uzupełniać tabelę, a nie ją zastępować.
Sprawdź też zmianę wariantu. Wybranie produktu innej marki lub fasonu nie może zostawić na ekranie tabeli poprzedniego modelu. W WooCommerce rozmiar widoczny dla klienta i wariant dodany do koszyka muszą odnosić się do tego samego produktu.
Opisz fason bez obietnicy idealnego dopasowania
Zdanie „modelka ma 172 cm wzrostu i nosi rozmiar S” jest użyteczne tylko wtedy, gdy opisuje rzeczywistą osobę i pokazane ubranie. Nie zastępuje wymiarów. Podobnie określenie „true to size” niewiele wyjaśnia klientowi, który pierwszy raz kupuje daną markę.
Więcej daje konkret: brak elastyczności w talii, luźniejszy krój w biodrach, regulowane ramiączka albo krótsza długość przodu. Informacje o zachowaniu materiału powinny być zgodne z jego rzeczywistym składem. Pomaga w tym uporządkowanie oznaczenia składu materiału na karcie produktu.
Sprawdź tabelę na próbce i w zamówieniu testowym
Zmierz kilka dostępnych rozmiarów tą samą metodą. Porównaj wynik z informacją od dostawcy, oznaczeniem na metce oraz wariantami w sklepie. Wyjaśnij rozbieżności przed udostępnieniem tabeli. Pomyłka w jednym nagłówku potrafi odwrócić znaczenie wszystkich danych.
Następnie przejdź na telefonie od tabeli do wyboru rozmiaru i zakupu. Sprawdź, czy w koszyku oraz potwierdzeniu zamówienia pozostaje właściwy wariant. Przy okazji warto skontrolować zakup bez zakładania konta w niemieckim sklepie, żeby wybrany rozmiar nie ginął podczas przechodzenia między ekranami.
Po uruchomieniu zapisuj przyczyny zwrotów według modelu i wariantu: za ciasny pas, zbyt długi rękaw, błędna tabela czy inne oczekiwanie wobec fasonu. Pojedyncze „za małe” nie mówi, co poprawić. Powtarzający się problem przy jednym produkcie jest natomiast sygnałem do ponownego pomiaru i sprawdzenia opisu.